تاریخچه ریحان

" ریحان " کلمه ای عربی و به معنی " گل و سبزه " است و به معادل فارسی این لغت  " اسپرغم " گفته می شود.

 نام علمی ریحان از شکل لاتین قرون وسطی و از کلمه یونانی برای "شاه" یا "شاهوار" مشتق شده است.

 قدمت تاریخی ریحان به بیش از 4000 سال قبل در مصر باز می گردد,در مصر باستان، ریحان به احتمال زیاد به عنوان یک گیاه برای

 مومیایی و حفظ بدن استفاده می شده است , بقایای ریحان در مقبره و مومیایی مصر قدیم پیدا شده است.

 در مصر ، زنان گل های ریحان را در استراحتگاه افراد مورد علاقه شان می ریزند

در مولداوی رسمی وجود دارد که هنوز هم پا برجاست و آن این است که یک مرد زن مورد علاقه اش را با قبول دسته ای ریحان از او انتخاب می کند.

پزشکان قدیم به سختی اثر درمانی ریحان را قبول می کردند و بیشتر آنها عقیده داشتند که ریحان گیاهی سمی و خطرناک است.

 در کشورهای ایران, مالزی و مصر ، ریحان نشانه عشق بوده است و آن را در قبرها در کنار مرده ها قرار می داده اند.

 با این حال، در یونان باستان و روم، ریحان از چنین شهرت مثبتی برخوردار نیست و با فقر، نفرت و بدبختی مرتبط بود.

 در کرت، ریحان نماد شیطان در نظر گرفته شد و در اکثر پنجره ها و ورودی ها برای محافظت در برابر ورود شیطان  قرار می دادنند.

 در یونان گیاه ریحان نمادی برای عزاداری است, در اساطیر یونانی " اوسی موس"( Ocimus ), قهرمان یونانی در طی مبارزاتش توسط

   یک گلادیاتور کشته شد و از خون آن ریحان رویید.

در هند نیز گیاه ریحان یک محافظ مقدس قدرتمند بوده است و اغلب در اطراف معابد کاشته می شد و آن را به همراه مردگان در فبر می

گذاشتند. ریحان همچنین دارای سابقه قوی در داروهای سنتی باستانی مانند آیورودا، سیستم دارویی سنتی هند باستان است.

 در پرتغال، گیاه ریحان در تعطیلات مذهبی بخشی از یک هدیه به یار و یا معشوق را تشکیل می دهد.

 

در ایران نیز افسانه ای در مورد ریحان وجود دارد، بدین شرح که :

« گویند اسپرغم پیش از انوشیروان نبود. روزی انوشیروان بارعام داده، و به دیوان قضاوت نشسته بود. ناگاه ماری بزرگ از زیر تخت درآمد. حاضران را از دیدن او ترس به هم رسید. قصد او کردند، شاه فرمود بگذارید شاید شکایتی داشته باشد. به دنبال او برفتند تا به کنار چاهی رسیدند. مار بر کنار چاه حلقه زد، آنگاه به درون رفت و برآمد، چون در آن چاه نگاه کردند، ماری دیدند مرده افتاده و عقربی نیش بر او بند کرده، نیزه ای از بالای چاه بر پشت عقرب فرو برودند و همچنان به نزدیک شاه آوردند و شاهنشاه را از حال مار و نیش عقرب آگاه ساختند. چون یک سال بگذشت، هم در آن روز شاه نشسته بود و به شکایات مردم رسیدگی می کرد. همان مار به نزدیک سریر آمد و از دهن خود قدری تخم سیاه بریخت و برفت. شاه فرمود آن تخم را کاشتند. از آن تخم اسپرغم بر آمد و انوشیروان که پیوسته زکام داشت از بوییدن و خوردن آن زکامش برطرف شد. شکی نیست که این داستان به این شکل صحت ندارد ولی بعید نیست که بذر را یکی از شاکیان که به حق خود رسیده بود، به عنوان هدیه آورده باشد.


 گسترش ریحان

ریحان در بریتانیا در قرن 16 معرفی و کشت شده است و از آنجا به شمال امریکا و دیگر کشورها برده شده است. 

 

در کتابی که برای اولین بار در سال 1956 منتشر شده بود، نویسنده اعلام کرد که ریحان تنها توسط چند باغبان ماجرا جو کاشته شده و به گیاهانی غیر معمول و نا متعارف تبدیل شده اند, از خوش شانس ما است که او سخت در اشتباه بود.

 


 

منابع

        http://www.ourherbgarden.com

         http://homecooking.about.com 

                     http://www.tebyan.net

نوشتن سوال یا نظر

تماس با ما

    

ایمیل: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید